‘Meester ‘Pijp’, een hommage aan het onderwijs’ door Cor Netten

Eindelijk mag ik weer naar school, maar nu ga ik naar de derde klas want ik ben al 8 jaar. Hoewel de afgelopen weken best leuk waren en ik veel heb kunnen spelen met de andere kinderen uit mijn straat, ben ik erg nieuwsgierig naar wat mij te wachten staat.

Ik heb tijdens de vakantie genoeg geoefend met leesboekjes uit het Haagse clubhuis De Mussen, in de Rijswijksestraat achter ons, om in een redelijk tempo een verhaal voor te lezen. Maar dit jaar gaan we verder met rekenen, zo is mij aan het eind van de vorige klas verteld. We krijgen nu een meester met een bril en een baard en met een pijp die naar toffee ruikt. Ik wacht samen met een groep kinderen voor de grote toegangsdeuren, bovenaan de kleine stenen trap van de St. Jozefschool in de Haagse Van der Duynstraat. Als de bovenmeester de deuren opent, stort bijna iedereen zich haastig naar binnen om een plekje in zijn of haar nieuwe klas te veroveren. Ik kies voor een plekje achterin, vlak tegen de achterwand in de middelste van de drie rijen van elk vijf lessenaars. De lokaalruimte is hoog en klinkt wat hol. Aan de straatkant bevinden zich drie ramen, te hoog om er doorheen te kunnen kijken. De muren zijn voorzien van grote kleurige platen over weidevogels, maar ook met afbeeldingen uit de geschiedenis. Ik herken Willem van Oranje in zijn staatsiegewaad, gezeten op een paard. In de bibliotheek van het clubhuis heb ik zijn verhaal gelezen hoe hij vocht tegen de Spanjaarden en de Watergeuzen aanvoerde. Als ik daar toch bij was geweest…! Meester Pijp begint eerst ieders naam te roepen, waarop je ‘present meester’ moet zeggen, tenminste als je aanwezig bent, zegt meester. Dat geldt niet voor iedereen. Meester begint daarna met rekenles. De jongen die hij aanwijst, moet zo snel mogelijk de uitkomst van een door hem opgegeven som roepen. ‘Joop, hoeveel is 3 keer 9?’ ‘Zevenentwintig, meester’, roept Joop snel. Meester maakt hier een soort wedstrijdje van door nu twee jongens aan te wijzen. Wie het snelst antwoordt, wint. De winnaar mag steeds doorgaan. Ik win vandaag niets. Nadat na enige tijd de winnaar bekend is geworden, gaat meester geschiedenisboekjes uitdelen. Hij laat ons de bladzijde openslaan waarin het verhaal van het beleg van Alkmaar staat beschreven. Hij vertelt het verhaal op zijn eigen manier, iets anders en uitgebreider dan in het boek staat beschreven. Gespannen zit ik naar hem te luisteren. Alleen in mijn hoofd bruist het omdat daar zich het beleg afspeelt en de dappere Kenau Hasselaar die smerige Spanjaarden met hete pek overgiet. Mijn benen, zitvlak, armen, ik voel ze niet meer, alleen mijn hoofd is nog in actie. Als hij eindelijk klaar is met zijn verhaal, word ook ik weer wakker en ben ik terug in de realiteit van de klas. Nu voel ik pas de steken in mijn billen van het lange zitten in de houten bank. Ik weet zeker dat ik later held of geschiedenisleraar word.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *