Een nieuwe blik op… “Mijn relatie met de bibliotheek”

Een jubileum! In oktober bestaat de bibliotheek van gemeente Heerenveen 100 jaar. Natuurlijk wordt hier uitgebreid aandacht aan besteed. Zo is er een tentoonstelling gemaakt door werkgroep Oud-Heerenveen over de afgelopen 100 jaar maar zijn er ook vele activiteiten georganiseerd. Daarnaast is de bibliotheek op zoek naar verhalen van gebruikers. Wat betekent de bibliotheek voor jou? Ik ging alvast op zoek naar een paar verhalen en had leuke gesprekken met vijf mensen voor wie de bibliotheek een belangrijke plaats inneemt in hun leven.

Janny van der Molen (50) uit De Knipe

Heeft een goede band met de bibliotheek, als auteur, schoolschrijver én op het persoonlijke vlak. “Er gaat géén week voorbij dat ze mij hier niet zien! Sinds 11 jaar publiceer ik verhalende non-fictieboeken. Dat betekent dat mijn boeken gaan over dingen die echt gebeurd zijn met een stukje fantasie erbij om het voor mijn doelgroep, vooral kinderen en jongeren, begrijpelijk te maken. Daarom moet ik eerst heel veel weten en mij verdiepen in de onderwerpen. De bibliotheek helpt mij enorm om het materiaal wat ik nodig heb overal en nergens vandaan te halen. Dan kun je denken aan reguliere boeken, maar ook dikwijls titels van universiteiten, specialistische titels of zelfs boeken die al heel lang stoffig liggen te zijn. Als boekenlezer kom je niet zomaar aan dergelijke titels. Vroeger Simone, die een personage in het verhaal over Florence Nightingale in mijn boek Helden! is geworden, en nu Annelies helpen mij enorm hierin! Zo heb ik genoeg basis om mijn eigen boeken te kunnen schrijven. Het gebeurt ook wel eens dat ik tien boeken snel snel nodig heb en een aantal daarvan zo weer terugkomt omdat ik ze toch niet kan gebruiken. Dan heeft Annelies zoveel moeite gedaan. Maar ze reageert altijd met: ‘Dat is ons werk’. Bibliothecarissen gaan naar aanleiding van de aanvragen aan het raden waar mijn boeken over gaan. Ik verklap het alleen bijna nooit. Het brengt meestal geen geluk als je in het proces zit om er teveel over te praten. Half november hoop ik weer een taart te brengen, dat doe ik altijd als een boek af is waarbij de bibliotheek mij zo goed geholpen heeft. Leuk detail: één van de bibliothecaressen heeft het onderwerp al geraden.” Janny sluit af met de alleszeggende zin: “Het is voor mij goud hoe de bibliotheek mij helpt!”

Copyright Janita Baron - GH 10 - Janny van der Molen

Mini Kros (90) uit Havelte

Kijkt voortdurend om haar heen als wij in gesprek zijn in de bibliotheek in Heerenveen. Ze ziet werkelijk alles wat er gebeurt en spiedt voortdurend naar boeken en of ze wel recht staan. “Ik ben ruim 40 jaar geleden lid geworden toen ik in Heerenveen kwam wonen. Toen was er nog een pand in zuid. De verhuizing naar het centrum vonden wij maar niets. ‘Het is maar een elitair stelletje’ daar in het centrum. Wij wilden hier blijven, maar dat ging helaas niet. Gelukkig is alles helemaal goed gekomen en ik kom hier nog steeds, bijna wekelijks, erg graag!” En dat terwijl Mini inmiddels verhuisd is naar Havelte, waar ook gewoon een bibliotheek is. “Ik voel mij hier in Heerenveen gewoon thuis, kan hier uren rondscharrelen, kletsen en boeken recht zetten. Boeken hebben mij altijd enorm gefascineerd. Ik heb helaas nooit de opleiding kunnen volgen om in een bibliotheek te werken. Dat ging in die tijd gewoon echt anders dan nu. Er waren geen subsidies en mijn broer ging voor.” Mini is geboren en getogen in Deventer en moest na haar huwelijk plotseling richting Friesland toen haar man een baan aangeboden kreeg als directeur van de technische school. “Dat was wel even wennen! Ik werd wel direct lid van de bibliotheek natuurlijk.”

Vincent (10) en Ingrid (47) Vis uit Nes

Familie Vis is groot voorstander van de bibliotheek in Akkrum, lekker dichtbij de mensen zodat iedereen de kans krijgt om te lezen en de drempel lekker laag is. Vincent komt sowieso één keer per week in deze bibliotheek en leest graag natuurboeken. Het laatste boek dat hij gelezen heeft, ging over mieren maar hij is ook geïnteresseerd in de Egyptenaren en oorlog. Ingrid: “Vincent wil graag dingen opzoeken en dingen weten. Dat vindt hij echt leuk!” “Ik vind het wel leuk om hier te komen” vult Vincent aan. “Ik zoek ook wel informatie op het internet maar het is leuk om een boek uit te zoeken en die te lezen. Soms lees ik ook hier in de bibliotheek of ga ik achter de computer.” Mama vult aan: “Het is ideaal dat hij hier zelf naar toe kan fietsen. We zijn heel blij dat hier een bibliotheek in Akkrum is! Ik ben ook opgegroeid met de bibliotheek, mijn moeder nam mij ook altijd al mee. Zelf lees ik nog steeds graag, van kookboeken tot thrillers en van interieurboeken tot romans. Het is altijd een cadeautje als je hier weer iets kunt komen ophalen!” Het vaste gezicht van de bibliotheek is Jetty. Ze kent iedereen, ze is heel toegankelijk en ze helpt graag met aanvragen voor werkstukken. Vincent: “Ik lees ook wel op Wikipedia maar vraag altijd boeken aan en dan ga ik zelf schrijven, niet kopiëren en plakken. Vorig jaar heb ik een werkstuk geschreven over de labrador, boeken aangevraagd en een prima gekregen!” Een wijze les voor alle kinderen: Als je boeken uit de bibliotheek haalt dan krijg je een prima! Met deze samenvatting besluiten we ons gezellige gesprek.

Els Puister-Funke (82) uit De Knipe

Na een gezellig telefoongesprek besluit ik op de fiets te stappen naar Els die gebruik maakt van de bezoekdienst aan huis. Voor haar dé ideale manier om toch nog te kunnen lezen! Els: “Ik ben al heel lang bij de bibliotheek, al sinds mijn twaalfde in Amsterdam. Ik heb al jaren een groot abonnement zodat mijn buurvrouw en ik lekker veel boeken kunnen lenen en we niet zo vaak naar de bibliotheek hoeven. Maar op een gegeven moment lukte dat ons beide niet meer. Zij werd te oud en mijn ogen zijn niet goed genoeg meer om zelf auto te rijden. Gelukkig kwam ik in die periode een bericht tegen in de krant waarin stond dat je een vrijwilliger kon vragen om voor jou boeken te halen. Daar heb ik natuurlijk direct op gereageerd! Ik ben dolblij met mijn vrijwilliger, ze komt iedere zes weken even langs op de fiets met een flinke stapel van 10 boeken. Ze neemt altijd één boek in normale letters mee en de rest met speciale grote letters vanwege mijn ogen. Maar, deze boeken zijn natuurlijk veel dikker en daardoor ontzettend zwaar en dat begint nu weer een probleem te worden... Ik kan dus nu maximaal een uurtje achter elkaar lezen en dan moet ik even iets anders doen. Ik lees alle 10 boeken uit, zelfs als ik het misschien zelf nooit uitgekozen zou hebben. Alleen als het te triest wordt niet, er is al genoeg narigheid!” Els besluit met: “Lezen betekent voor mij even wegkruipen in een andere wereld!”

Tekst en fotografie: Janita Baron

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *