Een nieuwe blik op… Kunstzinnig Akkrum

Zaterdag 30 maart, een gewone dag voor velen, een bijzondere dag voor Akkrum en voor Rein Huitema (69). Negen maanden lang heeft hij naar dit moment toegewerkt, maanden vol regeldingen, fondsenwerven en gewoon keihard werken om zijn idee te verwezenlijken: een kunstwandelroute door Akkrum met de medewerking van alleen maar plaatselijke kunstenaars en amateurs. Rein Huitema zit in het bestuur van Plaatselijk Belang Akkrum-Nes en is het brein achter ‘Slach troch Akkrum’. Samen met medebestuurders, jachthaven Drijfveer en vele vrijwilligers heeft hij deze wandeltocht georganiseerd. Tot en met 31 oktober kun je een heerlijke kunstzinnige wandeling van ongeveer vier kilometer dwars door Akkrum maken.

Station

Direct als ik het station uitloop, is de start van de wandelroute niet te missen, rode voetstappen wijzen mij de weg en een stapel infoboekjes staat klaar om meegenomen te worden. Onderweg naar café Kromme Knilles zie ik zeer diverse werken hangen met het onmiskenbare logo van culturele hoofdstad. In het café wacht Rein mij op met een warm kopje thee. “Eerst nog wat achtergrond en dan gaan we de wandeling samen maken!”

Handvaardigheid

Rein heeft jarenlang in de omgeving van Enschede gewerkt als docent handvaardigheid en gymnastiek op een basisschool. “Ik droeg naast het maken ook een stukje theorie over aan de kinderen. We spraken onder andere over perspectieven en composities, interessant om kinderen hier op te wijzen en ze hier meer over te leren. Deze achtergrond heb ik meegenomen toen ik na mijn pensioen, vier jaar geleden, in Akkrum kwam wonen. Terug bij mijn Friese wortels. Toen ik hoorde over LF2018 wilde ik graag aanhaken en zo is het balletje gaan rollen. Dat is best lastig nog, waar begin je? En hoe krijg je het geld bij elkaar? Zo stond ik een pitch te houden bij het Iepen Mienskip Fûns en stond ik op markten en schreef ik diverse plannen. Het was een hele uitdaging, maar ik ben trots dat het gelukt is! Het voelt echt als een kindje dat nu ter wereld is gekomen.”

Gemeenschapszin

Akkrum is een heel gezellig dorp waar veel te doen is. “Het leuke van korte projecten is dat er veel mensen mee willen helpen. Zo leerde ik ook weer nieuwe mensen uit het dorp kennen. Samen hebben we niet alleen de frames, doeken, palen en muren geregeld maar ook hebben mensen zich bezig gehouden met de route markeren, de werken ophangen én op de app van Akkrum zijn twee buttons toegevoegd speciaal voor deze wandelroute. Volwassenen lezen daarin de gedichten en verhalen van kunstenaars, kinderen gaan op stap met Pluto. Deze teksten heb ik samen met de kinderen van de DS. Hasperschool, waar ik vrijwilliger ben, gemaakt. Zo hebben wij deze route echt samen met het hele dorp gemaakt!”

Kunst, kunst, kunst

Het thema van de wandeltocht is breed opgepakt. Alle kunstenaars uit het dorp werden uitgenodigd om iets te doen met ‘Akkrum en omgeving’. Rein vertelt: “De leden van de selectiecommissie hadden allen een zeer verschillende kijk op kunst, dat maakte de gesprekken binnen de commissie zeer interessant. Een belangrijke selectiecriterium was dat er van alles wat te zien moest zijn. En dat is gelukt, er zijn zeer abstracte werken tot realistische foto’s bij.” Er zijn 31 kunstwerken te zien van 20 kunstenaars. Eenmaal onderweg kom je overigens nog veel meer ‘extra’ kunst tegen. In het oude VVV-kantoor zit Rens Hoekstra regelmatig te werken en bij Hotel Goerres is een expositie van haar hand te zien. Daarnaast zal straks in de zomermaanden het Terptsjerke open gaan voor een schilderijenexpositie van nog meer plaatselijke kunstenaars!

Tekst: Janita Baron

Foto: Rein Huitema bij het werk IJsvogel van Gerrie Meeter bij Coopersburg. Fotografie: Janita Baron

Thea Sjoerdsma kwam vanuit de Randstad in Akkrum wonen. Begin jaren tachtig trouwde ze met Jaep Sjoerdsma (1937-2010). Jaep was op dat moment teken- en handvaardigheidsleraar op OSG Sevenwolden. “Het was nieuw voor mij, iemand die zo kon schilderen. Maar ook heel interessant. Eén van de eerste werken die hij in onze getrouwde periode maakte was dit Winterlandschap. Het is een landschap dat inmiddels niet meer op deze manier zichtbaar is. Alleen de boerderij herinnert nog aan vroegere tijden. Je ziet de boerderij vanaf Marswier bij Grou” vertelt Thea. “Ik heb dit werk ingestuurd naar de kunstroute omdat ik het een mooie herinnering aan mijn man vind. Hij heeft meer werken gemaakt, op zijn eigen minutieuze wijze geschilderd. Werken waaraan je kunt zien hoe hij zich kon uitdrukken in verf. Dit schilderijtje is in het echt klein, maximaal 30 bij 40 centimeter. Maar het houdt zich goed op dit grote formaat. Ik ben er trots op dat dit werk deel uitmaakt van de kunstroute door Akkrum. Een plek waar ik mij echt thuis ben gaan voelen en waar iedereen geaccepteerd wordt en zijn/haar plek heeft. Ook wij oudjes.”

Kees Middendorp (61) is een geboren en getogen Akkrumer. “Mijn pake was mijn rolmodel, gezien zijn aard en karakter én zijn liefde voor de natuur en het landschap. Pake en Beppe woonden in een huis met uitzicht op de kerktoren. Toen kon ik nog niet weten dat mijn hele leven zich rondom die toren zou gaan afspelen. Al opgroeiend hebben wij in vele huizen gewoond en vrijwel altijd met uitzicht op deze toren. Vandaar ook mijn werk ‘De hoanne’ in de kunstroute.” Kees is weer thuis op het oude stekje nu zijn moeder in Leppehiem woont. “Mijn werkzame leven heeft zich afgespeeld op de jachthaven. Maar op een gegeven moment ga je je afvragen, ben ik alleen nog maar havenmeester? Ik werd mijn werk. Maar ik kon en wilde, naast hard werken, graag ook andere dingen uit het leven halen. Maar hoe ga je daar dan mee om? Ik besloot om mijn deel van de jachthaven te verkopen en te gaan doen wat ik het liefste doe: schrijven, fotograferen, filosoferen en uitvinden. Daarnaast doe ik zeer diverse dingen voor de gemeenschap. Zo ben ik naast deze kunstroute ook betrokken bij ‘Meet me at the Fountain’. Je leert heel veel mensen kennen die graag laten zien waar ze goed in zijn, waar ze enthousiast van worden. Het is natuurlijk spannend om jezelf bloot te geven. Maar ik vind het leuk om mensen te leren kennen doordat ze op deze manier iets van zichzelf laten zien. We hebben zoveel gaven, manifesteer dat!”

Sa’t UT wie

Ik sjoch strakke linen rinnen
Yn in feal berûne loft.
Ik sjoch de wolken dy ferwaaie
It swurk oars kleurjen docht.
Ik sjoch it spul fan linen
Boartsjen mei de tiid.

It wie mar in spegeling.
‘Ut’ is west, it is no oars.

Kees Middendorp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *